De geschiedenis van eten!

Gemiddelde leestijd: 13 minuten

Welkom in dit artikel over de geschiedenis van eten!
Ik hoop jou hier nieuwe en bruikbare inzichten te verschaffen.

Decennia lang hebben wij mensen geen hulp nodig gehad bij het samenstellen van ons eten.
We hadden geen hulp nodig van lifestyle coaches, voedingswetenschappers, diëtisten, populaire weekbladen, voedingswijzers en voedseldeskundigen.

Wij konden de vraag wát we moesten eten duizenden jaren helemaal zelfstandig beantwoorden.
De geschiedenis van eten is in die zin niet complex.

Als leidraad hanteerden wij de cultuur en wat moeder ons voorzette.
Een logische eerste reactie op dit gegeven zou kunnen zijn dat men vroeger niet de kennis, middelen en technieken had om het voedsel zo te bewerken als dat dat nu kan.

Echter, het gegeven dat we met al deze kennis, technieken en middelen ongezonder, dikker en zieker zijn geworden dan ooit (ik heb het over welvaartsziekten) geeft te denken!

In dit artikel ‘de geschiedenis van eten’ geef ik jou, wetenschappelijk onderbouwde, inzichten in hoe ons voedingspatroon door de jaren heen is veranderd .En wat daarvan de gevolgen zijn!
Lees snel verder

Inhoudsopgave

De verandering van ons eetpatroon door de jaren heen

geschiedenis-van-eten

Wat we moesten eten, hoeveel, met wie, wanneer en op welke wijze zijn altijd actuele vragen geweest.
Vragen die we in onze geschiedenis grotendeels zonder veel discussie en ophef hebben beantwoord.

Deze vragen  zijn decennia lang van ouders op kinderen  doorgegeven.
Moeder is de laatste decennia ’s echter veel van haar overtuiging kwijtgeraakt als het gaat over de samenstelling van ons eten.

Ze  heeft dit moeten afstaan aan allerlei soorten wetenschappers en deskundigen en, in iets mindere mate, aan de overheid met haar steeds veranderende voedingsrichtlijnen.
Denk hierbij aan regels voor etikettering en ingewikkelde voedselpiramides.

Ga maar na; de meesten van ons eten niet meer wat onze grootmoeders aten.


Dat is, historisch gezien, een ongebruikelijke situatie.
De geschiedenis van eten is in die zin behoorlijk veranderd in de laatste decenia.

Op welke manier de meest eenvoudige vragen zijn ontstaan over de wat we moeten eten, en hoe deze materie zo gecompliceerd is geworden heeft verschillende oorzaken.
Een van de grotere oorzaken zijn de opkomst van de voedingsmiddelenindustrie, de voedingswetenschap en de journalistiek.

Deze drie partijen hebben baat bij de wijdverbreide verwarring als het gaat om de meest elementaire vragen ten aanzien van ons voedingspatroon.
Als mensen zonder professionele begeleiding bepalen wat ze eten (iets dat we heel lang opvallend goed deden) is dat niet erg winstgevend als je een voedingsmiddelenbedrijf bent.

En ronduit saai als je journalist bent en ook als voedingswetenschapper ben je behoorlijk overbodig!
Een van de zaken die de voedingsmiddelenindustrie ons bijvoorbeeld heeft doen geloven is dat de voedingsstof belangrijker is dan het voedsel zelf.

Hier hebben we direct een belangrijk item bij de horens gepakt..
Lees hierover hieronder meer!

geschiedenis-van-eten

De gevolgen van de verandering van ons eetpatroon!

Voedingsstoffen zijn alleen zichtbaar voor wetenschappers.
En zo worden deze wetenschappers dus onmisbaar bij het samenstellen van ‘gezonde’ voeding.

Een vreemd toeval is echter dat sinds wetenschappers zich met onze voeding zijn gaan bemoeien wij alsmaar ongezonder zijn geworden!
Hiervoor zijn meerdere verklaringen die uiteenlopen van verkeerd geïnterpreteerde onderzoeken, slecht uitgevoerde onderzoeken tot onvolledige onderzoeken.

Neem het Women’s Health Initiative onderzoek dat in 2006 door de Amerikaanse overheid werd gefinancierd.
Hieruit kwam naar voren dat het verband tussen een vetarm dieet en de bescherming tegen kanker (wat lang werd aangenomen) niet bewezen kon worden.

In dit zelfde onderzoek werd evenmin een verband gevonden tussen vetarm eten en het verminderen van hart en vaatziekten.
Deze conclusie zorgden voor veel verwarring omdat deze stellingen jarenlang voor waar aangenomen werden.

Geen probleem echter voor de voedingsmiddelenindustrie die probleemloos mee veerde (en mee veert) met de meeste recente onderzoekresultaten.

Een opdruk als ‘vetarm’ werd vervangen door ‘vezelrijk’ en zo klopte het plaatje weer.
Dit laatste trucje (want zo noem ik het maar) wordt vandaag de dag nog steeds op grote schaal uitgevoerd.

Waarom?
Omdat mensen gevoelig zijn voor schreeuwerige reclames.

Terwijl het Instituut of Medicine van de Nationale Academie van Wetenschappen weinig overtuigend bewijs vond dat het eten van vis goed zou zijn voor je hart (en je hersenen zou kunnen schaden omdat heel veel vis is verontreinigd door kwik), bracht een studie van Havard het hoopvolle nieuws dat je door elke week een paar keer vis te eten of genoeg visoliecapsules te slikken, het risico om te overlijden aan een hartaanval met 33% zou verminderen!

En wederom… Verwarring..
Eigenlijk vreemd toch.

Een voetbalcoach die niet presteert wordt vervangen.
Een politicus die verkeerde informatie verschaft wordt de laan uit gestuurd.

Echter, ons vertrouwen in de voedingswetenschap, met alle (tegenstrijdige en veel bijgestelde) adviezen, blijft bestaan.
Vroeg of laat lijkt alles dat ons is verteld over de relatie tussen voeding en onze gezondheid weer onderuitgehaald te worden.

Ik zou verwachten dat het vertrouwen in de wetenschap, naarmate haar kennis vermeerderd (en dus haar onderzoeksresultaten betrouwbaarder zouden moeten zijn) zou moeten zorgen voor minder verwarring als het gaat om onze voedselkeuze, en nog belangrijker; bevordering van onze algemene gezondheid.

Het tegenovergestelde doet zich echter voor.
De verwarring wordt groter en wij steeds ongezonder.

Verdere onderzoeksresultaten zal ik je besparen.
Het moraal van dit verhaal is dat voedingswetenschappers veel minder over onze voeding weten dan dat ze ons doen geloven.

geschiedenis-van-eten

De conclusie over voedingswetenschap en de geschiedenis van eten

De conclusie die hieruit volgt is dat wij misschien te snel ons lot, voor wat betreft onze gezondheid, in handen hebben gelegd van de wetenschap.
De wetenschap, die dus voedingsstof verkiest boven het voedsel zelf, claimt door dit inzicht voedingsproducten te kunnen produceren die onze gezondheid positief  beïnvloed.

Denk hierbij aan boter met toegevoegde vitamine D, de ontbijtcrackers met toegevoegde vezels en ga zo maar door.
De wetenschap verliest hier echter vaak het vernuft van de natuur uit het oog.

De natuur biedt alle voedingsstoffen in de juiste proporties aan.
Neem een sinaasappel.

Deze bevat uiteraard vitamines maar ook suikers (fructose, glucose) en vezels.

Deze vezels zorgen voor een soepele afbraak van suikers (even simplistisch gesteld).
Zie hier het vernuft van moeder natuur en de grootse misstap van de voedingswetenschap.

Deze misstap heeft ons westers voedingspatroon opgeleverd dat wij ondertussen als vanzelfsprekend beschouwen.
Ons westers voedingspatroon dat staat voor: heel veel bewerkte voedingsmiddelen en vlees, heel veel toegevoegd suiker, vet en zout.

Heel veel andere producten/toevoegingen die jij en ik niet in een keer foutloos kunnen uitspreken.
Dat dit voedingspatroon mensen ziek en dik maakt weten we al heel lang.

Voeding (en hun effect) in andere culturen

In het begin van de 20e eeuw constateerde een groep artsen dat waar mensen hun traditionele manier van eten opgaven en verruilden voor het westerse eetpatroon, er zich al snel een reeks westerse ziekten zich voordeden zoals overgewicht, hart en vaatziekten, diabetes en kanker.

Een interessant gegeven is dat deze artsen ook uitvonden dat de voedingspatronen die door het westers eetpatroon werden verdrongen opvallend divers waren. Veel van deze voedingspatronen zouden wij bestempelen als vetarm, vetrijk of koolhydraatarm.

Sommigen bestonden volledig uit vlees of planten.
Dit suggereert dat het menselijke ras goed is aangepast aan een groot aantal verschillende voedingspatronen.

Het westerse behoort daar echter niet toe (dat bewijst de vele ziekten waarmee wij te kampen hebben).
De bevolkingsgroep die mij altijd aanspreekt zijn de Eskimo’s (Inuits).

Deze leven van vette vis, zeewieren en dieren.
Hun voedsel bestaat voor het overgrote deel uit vet en verder uit veel eiwit.

Verder is het voedsel van Eskimo’s te bestempelen als puur natuurlijk; het merendeel wordt verzameld uit de jacht.
Welvaartsziekten (hiervoor genoemd) komen onder deze bevolkingsgroep zeer zelden voor.

Een kanttekening die artsen bij een Eskimo gerelateerd onderzoek plaatsten was dat de als de Eskimo’s zich gingen voeden volgens onze westerse eetpatroon, ze direct werden geconfronteerd met de ziekten die inherent zijn aan dit eetpatroon.

We hebben hier dus een simpel en cruciaal feit over voeding en gezondheid te pakken dat de wetenschap kennelijk niet onder ogen ziet (of wil zien).
De wetenschap voegt liever iets meer van stofje X toe aan product Y en sleutelt liever aan ons westers voedingspatroon dan dat het terugkeert naar de basis van natuurlijk voedsel.

De wetenschap kan moeder natuur echter niet te slim af zijn en voor deze strijd betalen wij in het westen een hoge prijs die zich uit in allerlei welvaartsziekten.

Nu kan zomaar de terechte vraag oprijzen wie ik dan wel ben om jou te vertellen wat je moet eten en hoe.
Ik adviseer jou hier zomaar om het advies van de wetenschap en de industrie in de wind te slaan.

Vervolgens vertel ik jou wat je dan wél zou moeten eten (voornamelijk in andere artikelen).
Waar haal ik mijn informatie vandaan en op wiens gezag spreek ik dan wel?

Ik spreek voornamelijk op gezag van betrouwbare wetenschappelijke en gedegen uitgevoerde onderzoeken, traditie en gezond verstand.
Verder komen er veel meer stemmen op om te breken met ons westerse eetpatroon omdat de gevolgen niet meer genegeerd kunnen worden.

Deze stemmen worden met name gehoord in  Amerika en andere delen van de wereld.
Er begint, op kleine schaal, een kentering te komen in onze voedingsgewoonte(die laten we eerlijk zijn nog geen honderd jaar oud is en waarvan de gevolgen zich pas de laatste paar decennia ’s pijnlijk duidelijk worden).

Ook in Nederland beginnen geluiden gehoord te worden van verzet en protest tegen het machtige monster dat onze voedingsindustrie geworden is.
De geschiedenis van eten kan veel antwoorden geven op vragen die ontstaan over ons huidige eetpatroon!

Ik hoop via dit platform een onderdeel te zijn van een duurzame verandering van ons eetpatroon.
Een verandering waar onze lichamen ons dankbaar voor zullen zijn.

Waar wij ons fitter door zullen voelen.
Waar wij minder dik van worden en minder ziek.
Waardoor de kwaliteit van ons leven omhoog gaat.

Meer inhoudelijke informatie over dit onderwerp vind je in mijn andere artikelen!
Ik hoop dat deze uiteenzetten over de geschiedenis van eten jouw nieuwe inzichten heeft gegeven.

Heb jij naar aanleiding van dit artikel vragen of opmerkingen?
Laat het mij weten door contact met mij op te nemen.

Of stel jouw vraag onder dit artikel!
Meer over het maken van gezonde voedingskeuzes vind je hieronder!

Krijg hier gezonde inspiratie om af te vallen!

  • Meer dan 100 wetenschappelijk onderbouwde recepten
  • Gegarandeerd resultaat
  • Duizenden profiteerden vóór jou
Direct Toegang

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *